2 Mayıs 2010 Pazar

Biraz sabır!

Şu gece ağlamalarına canım kocacığımın akıllıca bir çözümü oldu. Sanırım işe yarayacak. Bu gece için evet ama daha sonraki geceler için de aynı taktik işe yarayacak mı bilemiyorum. Umut ediyorum. Tabii bu arada çok şükür diyoruz. Sadece boğazını yırtarcasına ağlamasına dayanamıyorum. Uzun uzuuun ağlamasının ardından bir süreliğine yatağına yatırdık, ağlamaya bir süre devam etti, sonra kısa süreliğine sustu, tekrar ciyak ciyak ağladı ardından yine sustu ve bu böyle devam etti. Sonra da uyudu kendi kendine.

Biraz sabretmek ve yöntemler denemek gerek galiba.

Bu arada epey bi boşladım bloğumu. Geriye dönük yazmak da biraz zor geliyor bana. Ama en kısa zamanda ilk gelişmeleri aktaracağım. Yoksa unutup yazamayacağım.

Hiç yorum yok: