Zaman ne çabuk akıp geçiyor. Şu an çişi, kakası, kusmuğu, şusu busu bize aman dedirtse de bu günleri de özleyeceğimizi biliyorum. Tabii ki biliyor ve şükrediyorum bunların hiçbiri sıkıntı değil. Hani bizim minik çişini fışkırtarak yapıyor, kakasını da altını değiştirdikten sonra yeniliyor ya , bir de emzirdikten sonra bir avuç kustuğu oluyor ben de hâliyle "Hiiii üşüttük mü çocuğu!" şeklinde panikliyorum ya ondan bu "aman"lar. Yoksa hiçbiri bir şey değil aslında. Bu arada benim fındık kızım kakasını yenileme işini "Aaa bak annem ve babam yeni bir bez yerleştiriyorlar ben kakamı yapayım diye, dur onları bekletmeyeyim, coorrtt pıırrrtt, oohh!" diyerek yapıyor sanırım! :))
Şimdi uyuyor. Dün gece yine uyku öncesi seremonisiyle 12.00 sularında daldı ve gece deliksiz bir uyku çektikten sonra sabah da 7.30'da tarafımdan altı değiştirilmek ve ardından emzirilmek suretiyle uyandırıldı. Oy minnoşum 1,5 saat sonra yine uykuya daldı. E n'apsın pitik? Bildiği tek şey uyumak, emmek, çiş, kaka, pırt! Oooooyyy!
Bu arada aslında bugün değil, 15 Mayıs Cumartesi 1 aylık olacak benim fındık kızım! Olsun biz bugünden benim doğumgünümle kutlarız! :)
Bu bir ayın sonunda bebiş bakımı konusunda isteyerek de yalnız kaldığım için alıştım sanırım. Sadece banyosunu babacığıyla yapmak gerekiyor. Bu bir ay içinde neleri deneyimledik?
Uyku öncesi ağlamalarının tonunu ve yatağa bırakılınca bir iki ağladıktan sonra kendi kendine uykuya dalabildiğini,
Bezini sıkı kapatmazsak yanlardan üstünü ıslatabileceğini,
Altını açarken kakaya ve çişe tam gaz devam edebileceğini, bu yüzden hazırda materyal bulundurmak çiş bölgesini kapamak için kağıt havlu koymak gerektiğini, (erkek bebeklere özgüdür bu ama ne yapalım!)
Acıktığında beslenme araları ne kadar kısa da olsa emzirmek gerektiğini,
Emzirerek sadece açlığını değil gazını, hıçkırığını, huzursuzluğunu da giderebileceğimi,
Ensesinden dokunulduğunda huylandığını,
Emzirirken artık beni daha fazla algıladığını... deneyimledik!
:) Mutluyum, anne olmak her zorluğuna rağmen muhteşem bir şey!
