20 Ocak 2010 Çarşamba

ŞİMDİYE KADAR NELER OLDU?



Bir kadının hayatındaki en önemli ve benzersiz deneyimi yaşıyorum ben de! Hiçbir şeyle tarif edilemez gibi aslında. Ama bana hissettirdiği birkaç tariften biri: İçimde, dokunduğum an yüzeye yaklaşan sevgi dolu bir yunus gibi... Belki bu yıl çalışmadığım için olsa gerek bilemiyorum ama iç huzurumun tam olduğu bir dönem... Merakla beklenen bir insan evladı... İşte tam da bu noktada içimde bir insan büyütmek ve sonrasında da yetiştirmek gerçekten büyük ve eşsiz bir emek gerektiriyor. Sağlıklı olması her şeyden önce önemli elbette; ama sona yaklaştıkça acaba kime benzeyecek, nasıl bir duygu -ki bambaşka olacağından eminim hem kendim hem de bülent için.- yaşayayacağız, ağrım sancım ne kadar olacak, tabii ondan önce normal mi sezaryen mi? gibi merak, heyecan uyandıran sorular yoğunlaşıyor beynimde.
Şimdiye dek yaşadıklarımı ancak belleğimde kalanlar kadarıyla paylaşabileceğim ama bundan sonra hafta hafta not düşmeyi ihmal etmemeliyim. Çünkü bu deneyimi önceden yaşamış olanlara sorular sorduğumda ki soru sorma potansiyelim her daim yüksektir :) kimse tam olarak hatırlayamıyor. O nedenle bu blogculuğu günlük, haftalık, gebelik hallerine ayırıyorum bir süreliğine.

4 yorum:

cakiltasi dedi ki...

süpersin çitlembiğim. gör bak ne hoşuna gidecek ne değişik gelecek. ne gel gitler yaşamışsın onları göreceksin.
öptüm kocaman

çitlembik dedi ki...

canım benim öptüm ben de muccuk muccuk

Alp dedi ki...

Yazmaya devam et, cok guzel yaziyorsun, gunluk edebiyat sutunu gibi!

çitlembik dedi ki...

:))) hadi ya! aa çok sevindim! yaşasın lal lal laaaaaa!