Anne bloglarında yaklaşmakta olan anneler günü vesilesiyle anne olmanın ne demek olduğu deneyimlerden yola çıkılarak kaleme alınmış. Ben de Defneciğimle birlikte geçirdiğim değişimleri şöyle bir düşündüm de tüm anneler için çok benzer şey var yahu! :)
Anne demek;
* Yenilen her lokmadan sonra alkış kıyamet koparan, şenlik havasına bürünendir.
* Sabaha kadar kırk sefer uyanarak, sabah kalkıp zombi gibi işe gitmektir.
* Üzümün çekirdeklerini tek tek çıkarmak, mısırı tanelere ayırmaktır.
* Kazara kendi için alışverişe gidip nasıl olduysa bebek kıyafeti dolu poşetlerle geri dönendir.
* Ne kadar sert olursa olsun hayır demeyi beceremeyendir.
* Uyduruk ninni besteleyendir.
* Eskisinden bin kat daha güçlü olmak demektir.
* Hayatının sonuna kadar ve sonunun da ötesinde birileri için endişelenmektir.
* 9 ay karnında taşımak değil, ömrünün sonuna kadar yüreğinde taşımaktır.
* Çanta hazırlarken önlük eksikmiş diye çocuk odasına gidip etrafa bakınan, ben buraya niye gelmiştim deyip hiçbir şey almadan odadan çıkmaktır.
* Tek önceliği bebeğe tanımaktır.
*Doğumdan sonraki ilk aylarda gecenin bir yarısı uyanıp bebeğini emzirdiğini sanmak ve bebeğim nerde diye telaşa kapılmaktır.
*Çocuğu hakkında yazdıkça mutlu olmak, blog nedir bilmezken blog tutmaktır.
*Sırf bebeği daha uzun süre uyusun diye tüm dünyayı susturmaya çalışmaktır.
*Ortalığın derli toplu ve temiz olmasına dikkat etmesine ve bebeği olduktan sonra her yerde oyuncaklar, bisküvi kırıntıları bulmasına rağmen yine de sakinliğini koruyabilmektir.
