20 Nisan 2010 Salı

DEFNECİĞİMİZİ 15 NİSAN PERŞEMBE GÜNÜ KUCAĞIMIZA ALDIK!

Perşembe gecesi saat 02.50 sularında sancılar kendini hafif hafif hissettirdi. Yerimde duramadım, kalktım gecikmiş ve yarım bıraktığım bir iş olarak bebişin hastaneye gidecek giysilerinin içlerindeki -ne akla hizmet yerleştirilirse- talimatname kâğıtlarını kestim, doğum anındaki nefes egzersizlerini tekrarladım. Bu arada sancıların sıklığı 15 -20 dakikadan 4-5 dakikaya kadar inmişti. Bülent'i uyandırdım ve "Galiba Defne geliyor." dedim tam da emin olmayarak. Saat 18.15'e kadar sancıları tatlı tatlı çektikten sonra Sibel Hanımı aradım, durumu belirttim "Doğum başlamış gibi." dedi. Heyecanlandık, önceden hazırlamış olduğum çantalarımızı ana kucağını kaptığımız gibi yola koyulduk ancak açıklık yeterli olmazsa ya da yalancı doğum sancılarıdır düşüncesiyle belki de geri gönderirler diyorduk içimizden de. Yine de beklenen ana yaklaşmanın verdiği mutlulukla yüzümüzde keyifli bir gülümse de vardı.

Hastaneye gittiğimizde henüz doktorumuz gelmemişti ancak beni hemen hazırladılar doğumhane katındaki odamıza aldılar, NST'ye bağladılar. Fazla ayrıntıya girmeden anlatmaya çalışayım. Evde tatlı tatlı arada bir gelen sancılar giderek hiç de tatlı olmayıp üstüne üstlük sıklığı ve şiddeti de artarak devam etmişti. Yanımda Bülent ve heyecandan evde duramayıp iyi ki gelen Pelin'le ara sıra sohbet ediyor ara ara da sancıları atlatmaya çalışıyordum. İlk birkaç saat fena gitmiyordu ama son saatlerde özellikle sancılar dayanılacak gibi değildi. Şiddet ve sıklık değerleri düştüğünde bile ben 2 dakikalık dinlemeler bir tarafa nefes alamayacak duruma gelmiş hatta "Ölüyorum galiba, nefesim daralıyor Bülent, dayanamıyorum" dedim. Anestezi uzmanı kaç kez geldi bilmiyorum fikrimde bir değişiklik oldu mu diye; epüdral takılsın mı takılmasın diye yaşadığım kararsızlık ardından genel anesteziyle sezaryen doğumu tercih ettim. Çok hızlı bir geçiş olmuş di mi! :))))
5-6 saat çok şiddetli ve sıklık aralıkları çok kısa doğum sancılarını çektikten sonra böyle bir kararı kolaylıkla vermediğimi de belirtmek isterim. Bülent'in ısrarlarına rağmen ve hatta doktor çok çabuk pes etti düşüncesiyle sonradan tavır almasına rağmen ben gerçekten de dayanabileceğim kadar dayandıktan sonra bu kararı aldım ve ameliyathaneye ağlaya ağlaya gittim.

Veee... 15 Nisan 2010 Perşembe günü saat 13.37'de minik Defnemiz aramıza katıldı. Ağırlığı 3320 , boyu 50 cm'lik kızımız pek tatlı , pek miniş.

Şimdilik bu kadar yazıyorum çünkü yoruldum, sırtım ağrıdı. Daha sonra yazmaya devam edeceğim.

Bu arada doğumdan sonra odaya geldiğimde doğum sancısı çeken iki ayrı kadının bağırtılarının benimle aynı tonda, aynı şiddette ve tarzda olması çok ilginç geldi bana. Bende de onlarda da yorgunluk, bitkinlik ve sancılar nedeniyle bağırmadan ziyade inleme ve hu çekenlerin çıkardığı gibi bağırtılardı bunlar.


8 yorum:

yeliz varlı dedi ki...

Sağlıklı mutlu sizlerle birlikte huzur içinde bir ömür diliyorum Defneciğe...
Hoşgeldin Defne :O)

ycurl dedi ki...

aaa ne guzel Defnecik benim dogumgunumde gelmis. Dogumgunu adasim olmus :) Saglikli mutlulukla buyutmeniz dilegiyle. Darisi basimiza diyeyim :)

lolipu dedi ki...

Efillllcimmmmm, hayırlı olsun, Defneciği güle güle, sağlıklı, mutlu ve de huzurlu büyütün. Sıkıntı duyduğun her an bu da geçecek, ömrübillah böyle gitmeyecek diye düşün. O zaman her şey biraz daha çekilir oluyor:)))

çitlembik dedi ki...

Yelizcim çok teşekkür ederim İyi dileklerin için. bence de en önemlisi şu hayatta sağlık ve de huzur.

ycurl teşekkür ederim evet darısı başınıza. bu arada koç tanıdığım da fazla yok. bakalım nasıl bir koç kızı olacak.

Simincim güzel dileklerin için çok teşekkür ederim arkadaşım. Kendimi telkin ederim umarım her şey iyi gider de buna gerek kalmaz. Şimdilik çok şükür bir sıkıntımız yok gerçi 1 haftalık henüz ama ileride de sağlıklı ve mutlu bir çocuk olur.

cakiltasi dedi ki...

hoşgelmiş defnecik:) kolaycana doğmuş diyorum ben di mi? öyle sancı çekmek normal. koç insanı lider ruhlu. sözünü dinleten tip olur. benim abi koç.

çitlembik dedi ki...

kolay mı ? 5 saat şiddetli sancıları çektikten sonra sezaryen kararı almak da çok olay olmadı aslında. o sancıları bir de bana sor! hatta bülent bile anladı normal doğum sancılarının ne menem bir şey olduğunu.

Shu_The_Pixie dedi ki...

canım Allah analı babalı büyütsün.. defneciği en kısa zamanda görmek isterim :-)))

çitlembik dedi ki...

bekliyoruuuzz! o kadar yakınız ki gelmezsen ayıp edersin.